PADİŞAH ANNELERİ – ESERLERİYLE VALİDE SULTANLAR

Devlet içindeki imtiyazlı konumlarına ve büyük nüfuzlarına rağmen, hemen hepsi hayır hasenat konusunda birbirleriyle yarışan Valide Sultanlar, bu hususta padişahları da geçmişlerdir. Bu eserde Valide Sultanlar ve hayır eserleri titiz bir çalışma sonucu bir araya getirilmiştir.

Bu kitabın hazırlanma maksadı, 623 sene hüküm sürmüş ve bize sadece gurur duyacağımız bir mazi bırakmış Osmanlı Devleti’nin başına geçen 36 padişahın anneleri hakkında toplu bir bilgi vermektir. Bunu yaparken neseplerini, gerçek isimlerini, doğum ve ölüm tarihlerini, zayıf ve kuvvetli bütün rivayetleri ile ele almak amaçlanmamıştır. Bu hususlarda, halk arasında kabul gören en yaygın rivayetler tercih edilmiştir. Devletin en imtiyazlı makamlarından birinde bulunan bu hanımların daha çok, kendi servetlerini harcayarak yaptırdıkları ve kendilerinden sonraki nesillere bıraktıkları, pek çoğu hâlâ ayakta olan muazzam külliyeler ve diğer hayır eserleri üzerinde durulmuştur.

Özünde kadir ve kıymet bilir, vefalı, sadık, mert, insaf ve izan sahibi milletimiz, bu hanımları ve bıraktıkları eserleri, bu çalışma sayesinde toplu olarak inceleme fırsatı bulacaktır.

 

İLAVELİ 5. BASKI (2013)

 

 

Atıf ve alıntı yapan yayınlar:

 

Hilâl KALKANDELEN, "Türkçemizde Kullanılan Kişi Adları", Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 12, Sayı: 2, Erzurum 2008, s. 57-78.

 

Mihai MAXIM, "Trei noi documente turceşti despre relaţiile româno-otomane la sfârşitul secolului al XVI-lea", Muzeul Judeţean Botoşani, Acta Moldaviae Septentrionalis, VII-VIII, 2008 -2009, haz. Dan Prodan, Eduard Setnic, Botoşani, 2009, s. 99-116.

 

Doğan PUR, "İstanbul'daki Padişah Türbeleri", Din ve Hayat, TDV - İstanbul Müftülüğü Dergisi, Sayı: 9, İstanbul 2010, s. 62-66.

 

"Sultan Abdülmecid Han'ın Annesi Bezmialem Valide Sultan", Yaşama Sanatı, Fatih Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Sağlık, Kültür, Sanat ve Magazin Dergisi, Sayı: 20, Ankara 2010, s. 30-31.


"Sultan Abdülhamid Han'ın Annesi Tirimüjgan Sultan", Yaşama Sanatı, Fatih Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Sağlık, Kültür, Sanat ve Magazin Dergisi, Sayı: 21, İstanbul 2010, s. 50-51.


"Padişah Sultan Abdülaziz Han'ın Annesi Pertevniyal Valide Sultan", Yaşama Sanatı, Fatih Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Sağlık, Kültür, Sanat ve Magazin Dergisi, Sayı: 22, Ankara 2010, s. 18-19.


Zaza TSURTSUMIA, "Georgian Valide Sultans of Ottoman Empire", Sokhumi State University, International Periodical Journal Education, Sayı: 2, Editör: Lia Akhaladze, Tbilisi-Sokhumi 2010, s. 208-211.


"Kanuni Sultan Süleyman Han'ın Annesi Ayşe Hafsa Sultan", Yaşama Sanatı, Fatih Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Sağlık, Kültür, Sanat ve Magazin Dergisi, Sayı: 23, Ankara 2011, s. 54.


Esra KILIÇ, Sultan II. Osman'ın Siyasi Hayatı, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara 2011.


Ahmet ŞİMŞİRGİL, Osmanlı Tarihi - Kayı IV - Ufukların Padişahı: Kanunî, İstanbul 2011, s. 272.


Uğur KURTARAN, Sultan Birinci Mahmud ve Dönemi (1730-1754), Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, Konya 2012, s. 11-12.


Nurgül SUCU, "Dulkadir Beyliği Mensubu Osmanlı Hanım Sultanlar", Uluslararası Dulkadir Beyliği Sempozyumu, Editörler: Cevdet Kabakcı, Serdar Yakar, İstanbul 2012, s. 253-267. 


Mustafa ÇETİNASLAN, Osmanlı Camilerinde Hünkâr Mahfilleri, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, Konya 2012, s. 102, 111.


Ahmet ŞİMŞİRGİL, Osmanlı Tarihi - Kayı V - Kudret ve Azamet Yılları, İstanbul 2013, s. 196.


Murat KOCAASLAN, IV. Mehmed Saltanatında Topkapı Sarayı Haremi -  İktidar, Sınırlar ve Mimari, İstanbul 2014, s. 51.


Ahmet ŞİMŞİRGİL, Valide Sultanlar ve Harem - Osmanlı'nın Sır Dünyası, İstanbul 2014.


İdris AKARÇEŞME, Mihrişah Valide Sultan Vakfı (Kurumları, Hayır Hizmetleri ve Akarları), Marmara Üniversitesi Ortadoğu Araştırmaları Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul 2014.


İbrahim OĞUZ, Midilli'de Osmanlı Vakıfları, Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, Mersin 2014, s. 72-73.


İbrahim OĞUZ, "XIX. Yüzyıl Ortalarında Midilli'de Zeytinyağı Üretimi ve Mihrişah Valide Sultan'a Ait Vakıf Zeytinlikleri", Vakıflar Dergisi, Sayı: 43, Ankara 2015, s. 77-103.


Uğur KURTARAN, "Evlada ve Mehtaba Doyamayan Padişah: Sultan I. Mahmud (1696-1754)", Uluslararası Multidisipliner Konferansı (IMUCO 2016) Bildiri Kitabı, Antalya 2016, s. 226-240.


Oya ŞENYURT, "Arşiv Belgeleri Işığında III. Selim’in Askerî Alandaki Kararlarının İstanbul’da Kent Mekânının Kullanımına Etkileri", Bilig Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 78, Ankara 2016, s. 199-229.


Mehibe ŞAHBAZ, "Osmanlı Sarayındaki Dulkadirli Hatunlar", Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, Sayı: 37, Elazığ 2016, s. 410-424.


Musa ŞAHİN,  N. Ebrar KAYA, "Valide Sultanların Kurduğu Vakıfların Kadına Yönelik Sosyal Hizmetleri", Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 12, Yalova 2016, s. 36-65. 


Habibe KAZANCIOĞLU, “Mihrişah Vâlide Sultan Su Bendi”, Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: XVIII, Sayı: 34, Aralık 2016, s. 93-123.


Emine SÖNMEZ, 571 Numaralı Evkaf Defterine Göre Aydın Vakıfları, Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Ordu 2017, s. 11.


Muzaffer ÖZGÜLEŞ, The Women Who Built the Ottoman World: Female Patronage and the Architectural Legacy of Gülnuş Sultan, Londra 2017.

SON SARAYLI - ŞEHZADE OSMAN ERTUĞRUL EFENDİ

Takvimler Hicrî 18 Ramazan 1330 ve Miladî 31 Ağustos 1912 tarihini gösteriyordu. Halen hayatta olan dedesi eski padişah Sultan Hamid ve büyük amcası yeni padişah Sultan Reşad da dâhil, Osmanoğulları’nın o anki 34’üncü erkek üyesi olarak dünyaya gözlerini açan minik şehzadeye “Osman Ertuğrul” ismi verildi.

Tarihin kaydettiği en uzun ömürlü devletlerden olan “Devlet-i Aliyye-i Osmaniyye”nin kurucusu ile Osmanoğulları’nın atasının isimleri ilk defa yan yana gelerek bir şehzadeye isim olmuştu.“Şehzade, devletlû, necâbetlû Osman Ertuğrul Efendi Hazretleri”nin daha 10 yaşında bir çocukken, vatanından ayrı kalarak 70 sene süreyle İstanbul’u göremeyeceğini kimse tahmin edemezdi. Dahası çok uzun yaşayarak doğduğu Ramazan ayından sonraki 100’üncü Ramazan’ı İstanbul’da geçireceğini ve bayramdan hemen sonra vatanında vefat edeceğini de kimse bilemezdi.

Osman Ertuğrul Efendi, Sultan Osman Gazi’den itibaren, Osmanoğullarından erkek veya kadın hiçbirinin ulaşamadığı bir yaşa ulaşmıştı. Miladi 97 yıl, 24 gün, Hicri sene hesabıyla ise 100 yıl, 17 gün ömür sürmüştü. Sarayda doğmuş, 12 yaşına kadar ileride Osmanlı tahtına geçmesi muhtemel, müstakbel padişah olarak saray terbiyesi almış son Osmanlı şehzadesiydi.

 

 

 

Atıf ve alıntı yapan yayınlar:

 

Cevdet KIRPIK, “II. Meşrutiyet’ten Sonra Şehzade Eğitiminde Değişim”, Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Mayıs 2010, Sayı: 21, s. 99-130.


Ekrem Buğra EKİNCİ, Sürgündeki Hanedan - Osmanlı Ailesinin Çileli Asrı..., İstanbul 2015.


Şükrü ŞUR, Atatürk Dönemi Sürgün Politikası ve Uygulamaları (1923-1938), Ankara Üniversitesi Türk İnkılap Tarihi Enstitüsü, Doktora Tezi, Ankara 2015, s. 61.


Cevdet KIRPIK, Osmanlı'da Şehzade Eğitimi, İstanbul 2016.


Tuesday the 12th. Telif Hakkı © 2012 http://www.ibrahimpazan.com Her hakkı saklıdır.
Copyright 2012

©